care kh    care kh

our-student-kh

នៅក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាលកិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​ រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាលកិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-student-kh

នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​ គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-student-kh

នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​ គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-student-kh

នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​ គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-student-kh

នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​ គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-student-kh

នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​តំបន់ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​បំផុត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បាន​ទទួល​យក​ភាព​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សាលា​រៀន​របស់​ ពួកគេ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​ការងារ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​​គណៈកម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន ដែល​​បាន​​រៀប​​ចំ​ឡើង​​ដោយ​​ក្រសួង​​អប់រំយុវជន​និង​កីឡា​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ ពលរដ្ឋ​ធម្មតា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏សំខាន់និងមានសារៈ​សំខាន់​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ ហើយ​និង​ជា​ជីវិត​នៃ​សាលាបឋម​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​នេះ​គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​មួយ​ថា​សាលា​របស់​យើង​គឺ​ សម្រាប់​មនុស្ស​ គ្រប់​រូប​ជាមួយ​និង​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដែល​ជា​ម្ចាស់​សាលា​រៀន​របស់​យើង​។​​ គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិភាព​ជា​ដៃ​គូ​ សម្រាប់​​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​វិស័យអប់រំ (CDPF) ។

our-school-kh

នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ជនជាតិ​ដើម​ដ៏​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ភាគ​ឦសាន​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា សាលា​បឋម​សិក្សា​បាន​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​ផ្តោត​សំខាន់​របស់​សហគមន៍​ទាំង​មូល​។ សាលា​បឋម​សិ​ក្សា ឡុំ ជា​បេះដូង​របស់​សហគមន៍​។

our-student-kh

កុមារ​ទាំង​អស់​គឺ​ចង់​រៀន​និង​ចង់​ចូល​សាលា ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​ជា​ច្រើន​គ្នា​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ឧបសគ្គ ជា ពិសេស​ក្មេង​ស្រី​។ ខេត្ត​រតនគិរី ដែល​មាន​អត្រា​ការ​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ទាប​ជាង​កន្លែង​ផ្សេងៗ​ទៀត​៥​ដង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ ជា​ញឹក​ញាប់​ក្មេង​ស្រី​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​រំលង​។

our-student-kh

សិស្ស​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​ត្រូវ​ជ្រើស​រើស​​រវាង​បំណង​ប្រាថ្នា​នៃ​ការ​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​វែង​ឆ្ងាយ និង​តម្រូវ​ការ​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​នាង​។ រម្ម  ស់  ឃាក (អាយុ១៤ឆ្នាំ) ជា​សិស្ស​ថ្នាក់​ទី 5 នៅ​ក្នុង​សាលា​បឋម​សិក្សា ឡុំ,ផ្តល់ឱ្យរយើងនួវការស្វែងយល់ស៉ុី ជម្រៅ​អំពី​ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់​នាង ពី​ការ​រក្សា​លំ​នឹង​ការងារ​របស់​សាលា​ជា​មួយ​ការងារ​កសិកម្ម​។

សល់ ញ៉េក ស្ត្រីជន​ជាតិ​ចារាយ សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ភូមិ​របស់​នាង​បាន​ដើរ​ទៅ​ចម្ការ​គ្រួសារ​របស់​នាង​ក្នុង​ខេត្ត​រតន​គិរី ។ «​ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​កូន​របស់​ខ្ញុំ​មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​ដូច​កុមារ​ដទៃ​ទៀត​ទៀត​» នាង​បាន​និយាយ​ដូច​នេះ ។

©Erika Pineros / CARE

រម៉ាស ឆេស៍ និង​ម្តាយ​របស់​នាង កំពុង​ប្រមូល​ផល​ស្រូវ​នៅ​លើ​ដី​ចម្ការ​គ្រួសារ​របស់​នាង​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ជនជាតិ​ចារាយ​ជា​ច្រើន​ជឿ​ថាការ​អប់រំ​គឺ​មាន​សារៈសំខាន់​សម្រាប់​អនាគត​កូនៗ​របស់​ពួក​គេ ពួក​គេ​បាន​ទទូច​ថា​ការ​អភិរក្ស​វប្បធម៌​របស់​ពួក​គេ​ក៏​មាន​សារៈ​សំខាន់​ដូច​គ្នា​។ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃបន្ទាប់​ពី រម៉ាស ឆេស៍ ត្រឡប់​ពី​សាលា​នោះ​នាង​បាន​ដើរ​អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​មួយ​ម៉ោង​ទៅ​ចម្ការ​គ្រួសារ​របស់​នាង​, ដែល​ជា​កន្លែង​ដែល​នាង​ជួយ​ធ្វើ​ការ​ចម្ការ​របស់​ម្តាយ​របស់​នាង​ ការ​រៀន​របៀប​នេះ​ជា​ចំណេះ​ដឹង​តាម​បែប​ប្រពៃណី​ពី​ម្តាយ​របស់​នាង​។

©Erika Pineros / CARE

រម៉ាម បេក ស្ត្រី​ជន​ជាតិ​ចា​រាយ​បាន​បាត់​បង់​ប្តី​របស់​គាត់​អស់​រយៈពេល​រាប់​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​ហើយ​ដោយ​ទុក​ឱ្យ​គាត់​នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ជា​ប្រមុខ​នៃ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់​។ ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​លំបាក​យ៉ាង​ណា​គាត់​នៅ​តែ​គាំ​ទ្រ​កូន​ៗ​របស់​ឱ្យ​ទៅ​រៀន​: «​ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​កូន​ៗ​របស់​ខ្ញុំ​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​ដូច្នេះ​ពួក​គេ​នឹង​ក្លាយ​ជា​មោទនភាព​និង​ត្រូវ​បាន​គេ​គោរព​។ នាង​បាន​និយាយ​ថា​នឹង​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​មើល​ងាយ​លើ​ពួក​យើង​ទៀត​ទេ​»​។

©Erika Pineros / CARE

រម៉ាស ឆេស៍ អាយុ ១៤ឆ្នាំ នៅ​សាលា​រៀន​ភូមិ​ឡុំ​របស់​នាង ឯ​ខេត្ត​រតន​គិរី​។ ​«​ជា​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ ខ្ញុំ​គួរ​តែ​មើល​ថែរក្សា​ម្តាយ​ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ​ជំនួស​ឱ្យ​ការសិក្សា ប៉ុន្តែ​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​គាំ​ទ្រ​ខ្ញុំ​ឱ្យ​ទៅ​ទទួល​យក​ការ​អប់​រំ​ដូច្នេះ​យើង​អាច​មាន​អនាគត​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​មុន​»​។

​©Erika Pineros / CARE

«​សិស្ស​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​មាន​ការ​ខ្មាស់​អៀន​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​មិន​អាច​អាន​ពាក្យ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​បាន​ នេះ​គឺ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​ដ៏​ធំ​មួយ​សម្រាប់​ការ​អប់រំ​របស់​ពួក​គេ​» ឌិន រឹទ្ធា គ្រូ​បង្រៀន​នៅ​សាលា​ភូមិ​ឡុំ បាន​ពន្យល់​យ៉ាង​ដូច​ឆ្នេះ​។ ខេត្ត​រតន​គិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​បាន​បង្ហាញ​ប្អូន​ស្រី​របស់​នាង​ពី​របៀប​អាន​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​រៀន​របស់​នាង​នៅ​ឯ​សាលា​ភូមិ​ឡុំ​។ លោក ហង់ ផាន នាយក​សាលា​នេះ​បាន​ពន្យល់​ថា:​ «​ជា​ញឹក​ញាប់​សិស្ស​ត្រូវ​មើល​ថែ​ប្អូន​របស់​ពួក​គេ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​ពិបាក​ណាស់​សម្រាប់​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ចូល​មក​សាលា​រៀន​។​ ដូច្នេះ​ពួក​គេ​បាន​នាំ​យក​ប្អូន​ពួក​គេ​មក​ជាមួយ​ដែរ​»​។ ខេត្ត​រតន​គិ​រី ប្រទេស​កម្ពុជា​។

©Erika Pineros / CARE

សល់​ ញ៉េក ស្ត្រីជន​ជាតិ​ចារាយ សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​នៃ​ភូមិ​របស់​នាង​បាន​ចំណាយ​ពេល​សម្រាក​ពី​ការ​ចម្អិន​អាហារ​ដើម្បី​ជួយ​ពន្យល់​កូន​ប្រុស​របស់​នាង​ធ្វើ​លំហាត់​នៅ​ឯ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ចារាយ​នៅ​ភាគឦសាន​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ ខេត្តរតនគិរី ប្រទេសកម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​ពី​ចេញ​ពី​សាលា​កុមារ​ជន​ជាតិ​ចា​រាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​យ៉ាង​ឆ្ងាយ​ជា​រើយ​ៗ​​ដើម្បី​ទៅ​ជួយ​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ឯ​ចម្ការ​គ្រួសារ​របស់​ពួក​គេ​។ ចំណាយ​ពេល​ជា​មួយ​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​ក៏​ជួយ​ពួក​គេ​អភិរក្ស​ភាសា​និង​ប្រពៃណី​ជនជាតិ​ចារាយ​របស់​ពួក​គេ​បាន​ដែរ​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ជនជាតិ​ចា​រាយ​ជា​ច្រើន​ជឿ​ថា​ការ​អប់​រំ​គឺ​មាន​សំខាន់​សម្រាប់​អនាគត​របស់​កូនៗ​របស់​ពួក​គេ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ពីសារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​អភិរក្ស​វប្បធម៌​របស់​ពួក​គេ​ផង​ដែរ​។

©Erika Pineros / CARE

សល់ ញ៉េក និង​ប្តី​របស់​នាង ប្រមូល​ផល​ស្រូវនៅ​ក្នុង​ដី​ចម្ការ​របស់​គ្រួសារ​ពួកគេ​។ ក្នុង​នាម​ជា​ស្ត្រី​ជន​ជាតិ​ចារាយ​ម្នាក់​, សល់ ញ៉េក បាន​រក​ឃើញ​នូវ​តួនាទី​ថ្មី​មួយ​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​គាត់​ដោយ​ការ​ចូលរួម​ក្នុង​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន​។ ខេត្ត​រតន​គិរី​ ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

សល់ ញ៉េក តម្រង់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បន្ទប់​រៀន​មួយ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​មួយ​នៃ​ទស្សន​កិច្ច​ដ៏​ភ្ញាក់​ផ្អើល​មួយ​របស់​នាង​នៅ​សាលា​រៀន​។ ក្នុង​នាម​ជា​សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ម្នាក់ នាង​ធ្វើ​ទស្សន​កិច្ច​នៅ​សាលា​រៀន​យ៉ាង​ទៀង​ទាត់​ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​វត្តមាន​ទាំង​គ្រូ​និង​សិស្ស​។ ខេត្ត​រតនគិរី ​ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ប្រេង កាពូស បរិភោគ​អាហារ​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​របស់​នាង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​សម្រាក​ពី​សាលា​រៀន​។ កុមារ​ជនជាតិ​ភាគតិច​គ្រឹង មាន​ឯក​សិទ្ធិ​ដើម្បី​ចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​រៀន​ពីរ​ភាសា ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រូ​ជនជាតិ​គ្រឹង​ផ្ដល់​នូវ​ការ​អប់រំ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​សម្រាប់​សិស្ស​ងាយ​យល់​ពី​មេរៀន​។ ​ ភូមិ ក្រឡា ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ប្រេង កាពូស និង​កុមារ​ជនជាតិ​គ្រឹង​ផ្សេង​ទៀត​លេង លោត​មឹក​នៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​សម្រាក​ពី​សាលា​រៀន​។ កុមារ​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គ្រឹង មាន​ឯកសិទ្ធិ​ដើម្បី​ចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​រៀន​ពហុភាសា ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រូ​ជនជាតិ​គ្រឹង​ផ្ដល់​​ការ​អប់រំ​​ភាសា​​កំណើត​ និង​ភាសារ​ខ្មែរ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​សិស្ស​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​យល់​មេ​រៀន​។ ភូមិ ក្រឡា ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ប្រេង កាពូស ចាក​ចេញ​ជា​មួយ​ប្អូន​ស្រី​និង​ម្តាយ​របស់​នាង​ទៅ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​រតនគិរី។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

គ្រូ​បង្រៀន​ជនជាតិ​គ្រឹង អ្នក​ស្រី​រិន មុំ​ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ពន្យល់​មេ​រៀន​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ភូមិ ក្រឡា។ សាលា​នេះ​ជា​សាលា​ពីរ​ភាសា​មួយ នៃ​សាលា​ពីរ​ភាសា​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស ជា​ពិសេស​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​ជួយ​ដល់​កុមារ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ឱ្យ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ប្រសើរ​ជាង​មុន ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គេ​មាន​ភាព​រីក​ចម្រើន​របស់​នៅ​សាលា​។ “​ពី​ព្រោះ​យើង​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​សហគមន៍ យើង​ត្រូវ​ខ្វាយខ្វល់​បន្ថែម​ទៀត​ទៅ​លើ​សាលា​របស់​យើង​។ យើង​មាន​ចិត្ត​ទន់ភ្លន់​និង​ការ​អត់​ធ្មត់ យើង​ប្រើ​ពាក្យ​ផ្អែម​ល្ហែម​និង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដល់​សិស្ស​របស់​យើង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​មុន​» លោក ម៉ៅ ណាងម៉ាក់ ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ជនជាតិ​គ្រឹង​បាន​និយាយ​យ៉ាង​ដូចឆ្នេះ​។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

អ្នក​ស្រី​រិន មុំជា​គ្រូ​បង្រៀន​ម្នាក់​នៅ​សាលា​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​គ្រឹង​នៅ​ភូមិ​ក្រឡា ដើរ​ចេញ​ពី​បន្ទប់​រៀន​របស់​នាង​ជា​មួយ​នឹង​ទារក​ម្នាក់​និង​កូន​ប្រុស​របស់​នាង​ដែល​បាន​ចូល​រៀន​ក្នុង​សា​លា​រៀន​នេះ​ផង​ដែរ​។ នាង​បាន​និយាយ​ថា​: «​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង​ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​ទៅ​សិក្សា​នេះ​ដោយសារ​តែ​រឿង​នេះ ខ្ញុំ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ជ្រើ​ស​រើស​ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​ខ្ញុំ​»​។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

កុមារធ្វើការបោសសម្អាតមុនពេលចូលរៀន​នៅសាលារៀន​បឋមសិក្សាដាក់ដាំ។

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

កុមារក្នុងអំឡុងម៉ោងសិក្សានៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំ។ យោងតាមមេភូមិបានឱ្យដឹងថា វត្តមានរបស់គ្រូនិងសិស្សមានភាពប្រសើរឡើង ចាប់តាំងពី
គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនបានចាប់ផ្តើមចូលរួមជាមួយសហគមន៍។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ប្លង់ សេង (51) ជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន ជាកសិករ និងជាជនជាតិដើមភាគតិចព្នង។ សេងអះអាងថា ចាប់តាំងពីគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន មានភាពសកម្មមក ទំនាក់ទំនងរវាងអាណាព្យាបាល និងអាជ្ញាធរសាលារៀនក៏បានល្អប្រសើរឡើងច្រើនដែរ។ មណ្ឌលគិរី​ ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

រង់ចាំហូបអាហារពេលព្រឹកមុនទៅរៀន។ កូនៗរបស់ អើត ប៊ុន្នី រៀបចំខ្លួនទៅរៀន ពេលរួចរាល់នៅពេលព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ។ ពួកគេដើរទៅរៀនរៀងរាល់ព្រឹក ក្នុងភូមិដាក់ដាំ។ អើត ប៊ុន្នី (54) ជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន ជាកសិករ និងជាជនជាតិដើមភាគតិចព្នង។

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

អើត ប៊ុន្នី (54) ជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន ជាកសិករ និង ជាជនជាតិដើមភាគតិចព្នង។ គាត់មានទំនុកចិត្តថា ចាប់តាំងពីបានទទួលការបណ្ដុះបណ្ដាលពីអង្គការឃែរ អពីការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគាត់ សមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន បានជួយប្រមូលកុមារឱ្យចូលរៀន និងបានប្រាប់ពីសារៈសំខាន់នៃការអប់រំដល​​​់ឪពុកម្ដាយសិស្ស ។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ប៉ោ ឡេ (49) ជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនម្នាក់ បានបញ្ជូនចៅ ពីរនាក់របស់គាត់ទៅរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាពូហ្យាម។ គាត់ជឿថា ការអប់រំ ពិតជាចាំបាច់ ប្រសិនបើពួកគេចង់មានការងារល្អធ្វើនៅថ្ងៃអនាគត។ ដូច្នេះហើយទើបគាត់និយាយថា គាត់បានក្លាយជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន ហើយបាននិងកំពុងធ្វើការងារជាមួយសាលារៀន និងសហគមន៍ ដើម្បីធានានូវការអប់រំដែលមានគុណភាពល្អបំផុតសម្រាប់កុមារក្នុងភូមិរបស់គាត់។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

នឹង សាវ៉ន (65) ជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនជាមួយ​នឹង​កូនស្រីឈ្មោះ សាវ៉ន ភៀន (25) ដែលជាគ្រូបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សាពូហ្យាម។

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ចែម សុភ័ក្រ្ត (32) នាយិកាសាលាបឋមសិក្សាពូហ្យាម និងកូនស្រីរបស់គាត់ ។ ថ្មីៗនេះ សុភ័ក្រ្តបានចូលរួមសិក្ខាសាលាបំប៉នគ្រូបង្គោល DTMT1 លើកទី 5
របស់គាត់ ចាប់តាំងពីខែមេសា ឆ្នាំ2015។ គាត់​និយាយ​ថា ចាប់តាំងពីមានការបណ្តុះបណ្តាលដល់ សមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនមក ការតាម​ដាន​ថវិកាបានកែលម្អ និងមានការចូល​រួម​កាន់​តែ​ច្រើនពី​សហគមន៍ គណៈកម្មការ និងសាលារៀន។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ព្យើក ស្រីរ័ត្ន ជាមួយនឹងកូនៗរបស់គាត់នៅឯផ្ទះ។ដោយសារគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនបានធ្វើយុទ្ធនាការប្រមូលកុមារចូលរៀនស្រីរ័ត្នបាន
ចុះឈ្មោះ កូនប្រុសអាយុ 4 ឆ្នាំ របស់គាត់ ឈ្មោះ សម្បត្តិ ចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សា ពូហ្យាម។មណ្ឌលគិរី ប្រទេសកម្ពុជា

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

our-teacher-kh

សម្រាប់​គ្រូ​បង្រៀន​សាលា​បឋម​សិក្សា លោក ឌិន រឹទ្ធា និង នាយក​សាលា លោក ហង ផាន ដែល​កំពុង​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​សាលា​រៀន​ដាច់​ស្រយាល​មួយ​នេះ បាន​ទទួល​ទាំង​ភាព​ប្រឈម និង​​ទាំង​រង្វាន់​។ ពួក​គេ​បាន​និយាយ​អំពី​តួនាទី​ដ៏​សំខាន់​របស់​សហគមន៍​ក្នុង​ការ​គាំ​ទ្រ​ទាំង​គ្រូ​បង្រៀន និង​ទាំង​សិស្សា​នុ​សិស្ស​។

ថ្ងៃ​លិច​នៅ សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ។ ខេត្ត​រតនគិរី, ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

កុមារ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ចារាយ​ចូល​រៀន​ក្នុង​ថ្នាក់​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ​។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

កុមារ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ចារាយ​ចូល​រៀន​ក្នុង​ថ្នាក់​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ។ នៅ​ខេត្ត​រតន​គិរី ការ​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​នៅ​តែ​មាន​អត្រា​ទាប​បំផុត​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​។

©Erika Pineros / CARE

«នៅ​​ក្នុង​សាលា​របស់​យើង​គ្រប់​គ្នា​ចូលរួម​ជា​មួយ​គ្នា!​» ទាំង​សិស្ស ទាំង​គ្រូ​បង្រៀន និង​ទាំង​សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ទាំង​អស់​រួបរួម​គ្នា​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ដើម្បី​សម្អាត​សាលា​រៀន​​របស់​ពួក​គេ​។ ភូមិ ក្រឡា ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

អ្នក​ស្រី រិន មុំ បង្រៀន​នៅ​ឯ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ក្រឡា​។ កុមារ​ជន​ជាតិ​ភាគតិច​គ្រឹង ទាំង​នេះ​មាន​ឯ​កសិទ្ធិ​ដើម្បី​ចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​ពីរ​ភាសា ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រូ​បង្រៀន​ជនជាតិ​គ្រឹង ផ្ដល់​ការ​អប់រំ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​សម្រាប់​សិស្ស​ឱ្យ​ងាយ​យល់​ពី​មេរៀន​។ ភូមិ ក្រឡា ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

សល់ ញ៉េក អង្គុយ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​មួយ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​មួយ​នៃ​ទស្សន​កិច្ច​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​របស់​នាង​ទៅ​សាលា​រៀន​។ ក្នុង​នាម​ជា​សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ម្នាក់ នាង​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​សាលា​រៀន​យ៉ាង​ទៀង​ទាត់​ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​វត្តមាន​ទាំង​គ្រូ​និង​សិស្ស​។ ខេត្ត​រតន​គិរី​​ប្រទេស​កម្ពុជា​។

©Erika Pineros / CARE

អាគារ​ប្រពៃ​ណី​របស់​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ចារាយ បម្រើ​ជា​កន្លែង​សម្រាប់​បណ្តុះ​បណ្តា​គណៈ​កម្មាធិកា​ទ្រទ្រង់​សាលា។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

សល់ ញ៉េក និង សាល ផូហ ដើរ​ត្រឡប់​ទៅ​ភូមិ​របស់​ពួក​គេ​បន្ទាប់​ពី​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ​។ ក្នុង​នាម​ជា​សមាជិក​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ ស្ត្រី​ជន​ជាតិ​ចារាយ​ទាំង​នេះ​ជឿ​ថា​ពួក​គេ​អាច​ផ្ដល់​អំណាច​ដល់​ស្ត្រី​ផ្សេង​ទៀត​ដើម្បី​ចូល​រួម​កាន់​តែ​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ជា​ពល​រដ្ឋ។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

ឆាយ ម៉ៃ អាយុ ៦៨ឆ្នាំ ជា​សមា​ជិក​នៃ​គណៈកម្មា​ធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​បឋម​សិក្សា​ក្រឡា​ម្នាក់។ «​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ដឹក​នាំ​សាលា​ដូចជា​ឪពុកម្តាយ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​មួយ​ដែរ​។ វា​ជា​រឿង​ដ៏​អស្ចារ្យ ព្រោះ​គ្មាន​អ្វី​ដែល​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ដោយ​គ្មាន​មេ​ដឹក​នាំ​។​» គាត់​បាន​ពន្យល់​យ៉ាង​ដូចនេះ​។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

 

©Erika Pineros / CARE

សមាជិក​គណៈ​កម្មា​ធិកា​រ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ចូល​រួម​ក្នុង​វគ្គបណ្តុះ​បណ្តាល​មួយ​នៅ​ភូមិ​ឡុំ ក្នុង​ខេត្ត​រតនៈ​គិរី។

©Erika Pineros / CARE

ថ្ងៃ​រៀប​លិច​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

លោក រពួយ ក្លុំ គឺ​មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​នៃ​សមា​ជិក​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ចារាយ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​គាត់​ក៏​ជា​សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ​ម្នាក់​ផង​ដែរ​។ ក្នុង​នាម​ជា​សមាជិក​ម្នាក់ គាត់​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឱ្យ​មនុស្ស​ជំនាន់​ក្រោយ​អភិរក្ស​វប្បធម៌​របស់​ពួក​គេ។ «​យើង​បារម្ភ​កូន​របស់​យើង​នឹង​ភ្លេច​នូវ​អ្វី​ដែល​ជា​វប្បធម៌​ជន​ជាតិ​ចារាយ​របស់​យើង​បន្សល់​ទុក​។ មិន​មាន​ការ​ប្រម៉ាញ់​សត្វ​ឬ​ការ​នេសាទ​ត្រី​តាម​បែប​ប្រពៃណី​ទៀត​ទេ​, គ្មាន​សត្វ​ព្រៃ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ទៀត​នោះ​ឡើយ​! តម្បាញ​ប្រពៃណី​របស់​យើង​និង​អត្តសញ្ញាណ​របស់​យើង​ក៏​កំពុង​បាត់​បង់​។ ទាំង​អស់​ដែល​យើង​នៅ​សល់ គឺ​ជា​ភាសា​និយាយ​ជនជាតិ​ចារាយ​របស់​យើង​»។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

សមាជិក​នៃ​គណៈ​កម្មា​ធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​ជួស​ជុល​ជុល​របង​សាលា​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​ឡុំ នៅ​ក្នុង​ខេត្តរតនគិរី។

 

©Erika Pineros / CARE

ក្មេង​ស្រី​លេង​ល្បែង​កម្សាន្ត​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ម៉ោង​ចេញ​លេង​​នៅ​សាលា​បឋម ​ក្រឡា។ កុមារ​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គ្រឹង មាន​ឯក​សិទ្ធិ​ដើម្បី​ចូលរៀន​ក្នុង​សាលា​រៀន​ពីរ​ភាសា ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រូជន​ជាតិ​គ្រឹង​ផ្ដល់​នូវ​ការ​អប់រំ​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​សម្រាប់​សិស្ស​ងាយ​យល់​ពី​មេរៀន​។ ភូមិ ក្រឡា ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

©Erika Pineros / CARE

សល់ ញ៉េក ស្ថិត​ក្នុង​ដំនើរ​ទៅ​ដង​ទឹក​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​នាង។ ក្នុង​នាម​ជា​ស្ត្រី​ជនជាតិ​ចារាយ, អ្នក​ស្រី ញ៉េក ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា​មាន​ជំនឿរ​ថា គណៈ​កម្មាធិការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​អ្នក​ស្រី​អាច​ផ្ដល់​អំណាច​ដល់​ស្ត្រី​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​របស់​គាត់​ឱ្យ​ចូល​រួម​កាន់​តែ​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ជា​ពលរដ្ឋ។ ខេត្ត​រតនគិរី ប្រទេស​កម្ពុជា។

 

©Erika Pineros / CARE

កុមាររៀបចំខ្លួនទៅរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំ។ចាប់តាំងពីការបណ្តុះបណ្តាលរបស់អង្គការឃែរមក គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនបាននិងកំពុង តាមដាន វត្តមានរបស់គ្រូ និងសិស្ស ដើម្បីធានាការអប់រំដែលមានគុណភាពសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

កុមារក្នុងអំឡុងម៉ោងសិក្សានៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំ។ សាលារៀននេះបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនដែលមានភាពសកម្ម។ សកម្មភាពរបស់គណៈកម្មការនេះបាននាំឱ្យវត្តមានរបស់គ្រូនិងសិស្សមានភាពប្រសើរឡើង។ បន្ទាប់ពីរៃអង្គាសប្រាក់សម្រាប់ទិញស៊ីទែនទឹក ឥឡូគណៈកម្មការកំពុងមានផែនការសាងសង់ខ្ចុះមួយ។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

កុមារក្នុងអំឡុងម៉ោងសិក្សានៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំ។ សាលារៀននេះបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនដែលមានភាពសកម្ម។ សកម្មភាពរបស់គណៈកម្មការនេះបាននាំឱ្យវត្តមានរបស់គ្រូនិងសិស្សមានភាពប្រសើរឡើង។ បន្ទាប់ពីរៃអង្គាសប្រាក់សម្រាប់ទិញស៊ីទែនទឹក ឥឡូវគណៈកម្មការកំពុងមានផែនការសាងសង់ខ្ចុះមួយ។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ព្យុយ ផាន្នី ជាជនជាតិដើមភាគតិចព្នង និងជាសមាជិក គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនម្នាក់។ គាត់ពិនិត្យទម្រង់ចុះឈ្មោះចូលរៀនជាមួយគ្រូបឋមសិក្សា ចាស់ ផលឡែន (26) ។ មណ្ឌលគិរី,​ ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

កុមារលេងនៅខាងក្រៅ ក្នុងអំឡុងពេលចេញលេង នៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំ។ ចាប់តាំងពីគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនមានភាពសកម្ម
និងបានរៃអង្គាសប្រាក់សម្រាប់ទិញស៊ីទែនទឹកមក សិស្សនៅសាលាបឋមសិក្សាដាក់ដាំបាននិងកំពុងរីករាយនឹងការមានទឹកប្រើប្រាស់។ យោងតាមនាយកសាលា ស៊ុន ម៉ៅ បានឱ្យដឹងថា ការអភិវឌ្ឍន៍នេះអាចកើតឡើងបាន ក៏ដោយសារតែគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនដែរ។ស៊ុន ម៉ៅ ពន្យល់ថា ៖ “តាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាល គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន មានភាពកាន់តែសកម្ម និងចូលរួមក្នុងការគ្រប់គ្រងសាលារៀន និងរៃអង្គាសប្រាក់សម្រាប់សាលារៀន ជាពិសេសសម្រាប់ស៊ីទែនទឹក និង កន្លែងលាងដៃ”។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

គ្រូពន្យល់មេរៀនក្នុងអំឡុងម៉ោងបង្រៀននៅសាលាបឋម សិក្សាដាក់ដាំ។ វត្តមានរបស់គ្រូបង្រៀនមានភាពល្អប្រសើរឡើង ចាប់តាំងពីគណៈកម្មការទ្រទ្រង់
សាលារៀន បានចូលរួមកាន់តែសកម្មក្នុងការដំណើរការរបស់សាលារៀន។ មណ្ឌលគិរី,ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE​

ប៊ុន្នី កាស្រី (14) ក្នុងអំឡុងម៉ោងសិក្សានៅសាលាបឋមសិក្សា ដាក់ដាំ។ នៅពេលនាងធំឡើង កាស្រីចង់ក្លាយជាវេជ្ជបណ្ឌិត ឬភ្នាក់ងារសុខភាព ដូច្នេះហើយទើបនាងមានភាពរីករាយ ដែលថាវត្តមានរបស់គ្រូបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សារបស់នាង មានភាពល្អប្រសើរឡើងក្នុងឆ្នាំសិក្សានេះ។ [នាងនិយាយថា] ៖ “ឆ្នាំមុនខ្ញុំបានរៀនជាមួយគ្រូម្នាក់ គាត់មិនសូវជាមកបង្រៀនទេ តែឆ្នាំនេះខុសពីឆ្នាំមុន”។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

ប៊ុន្នី ផូរី (11) ស្លៀកពាក់ទៅរៀន។ កូនៗរបស់ អើត ប៊ុន្នី រៀប​ចំ​ខ្លួន​ទៅ​​រៀន​ពេល​រួចរាល់នៅពេលព្រឹក​ព្រលឹមស្រាងៗ។ ពួកគេដើរទៅសាលារៀនដែលស្ថិតក្នុងភូមិដាក់ដាំ ជា​រៀង​រាល់​ព្រឹក។ ការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ផូរីចំពោះការអប់រំ គឺថាគាត់មិនត្រូវអវត្តមានពីការសិក្សានោះទេ គាត់ចង់ក្លាយ​ជា​វេជ្ជបណ្ឌិតឬភ្នាក់ងារសុខភាព។

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

កុមារហាត់ប្រាណមុនពេលចូលរៀន នៅសាលាបឋមសិក្សា ពូហ្យាម។ ឆាប់ៗនេះពួកគេនឹងទទួលបានភាពរីករាយជាមួយនឹងសួនស្រស់បំព្រងក្នុងសាលារៀន
របស់ពួកគេ។ ចាប់តាំងពីសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនបានដឹងអំពីតួនាទីរបស់ពួកគេក្នុងអំឡុងការបណ្តុះបណ្តាល របស់អង្គការឃែររួចមក ពួកគេបានរៃអង្គាសប្រាក់បានចំនួន1លានរៀល ដើម្បីធ្វើរបង ដែលកំណត់ព្រំសួនសាលារៀន និងការពារកុំឱ្យសត្វពាហនៈចូលបំផ្លាញសួន។

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

អ៊ីវ សុខខឿន ដែលជាអនុប្រធានភូមិនិងជាសមាជិក​សកម្ម​បំផុត​របស់គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន មានចៅរៀននៅសាលាបឋមសិក្សានេះ។

 

©Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

បន្ទាប់ពីរៀនចប់ កុមារនាំគ្នាចាកចេញពីសាលាបឋមសិក្សាពូហ្យាម។ ចាប់តាំងពីអង្គការឃែរបានសម្របសម្រួលការបណ្តុះបណ្តាលដល់សមាជិកគណៈកម្មការ
ទ្រទ្រង់សាលារៀន សាលាបឋមិសក្សានេះបានឃើញនូវការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើនដូចជាការកើនឡើងច្រើន នូវអត្រាចុះឈ្មោះចូលរៀនជាដើម នេះគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្ដើមមួយប៉ុណ្ណោះ។ មណ្ឌលគិរី, ប្រទេសកម្ពុជា

 

© Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

08 សីហា 2016 : ដាក់ដាំ ប្រទេសកម្ពុជា : ស៊ុន ម៉ៅ អាយុ35ឆ្នាំ ជានាយកសាលា និងជាសមាជិកគណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន។ ម៉ៅមានមោទនភាពចំពោះសាលារៀនរបស់គាត់ និងកែលម្អហេថារចនាសម្ព័ន្ធថ្មីៗ។ [គាត់បញ្ជាក់ថា] ៖ “បើសាលាមិនស្អាត សិស្សក៏មិនមករៀនដែរ ដូច្នេះសាលាត្រូវតែស្អាតនិងមានដំណើរការ”។

© Nicoclas Axelrod / Ruom / CARE

our-commitee-kh

គណៈ​កម្មា​ការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​បឋម​សិក្សា ឡុំ មាន​សមា​ជិក​សហគមន៍​ចំនួន​៦​រូប ដែល​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ត្រូវ​បាន​ជ្រើស​រើស​ដោយ​សហគមន៍​របស់​ពួក​គេ​។ វា​គឺ​ជា​តួនាទី​ដែល​ពួក​គេ​មាន​មោទន​ភាព​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត នេះ​បើ​តាម​ការ​ពន្យល់​ពី សមាជិក​ពីរ​នាក់​នៃគណៈ​កម្មាការ​មួយ​នេះ​។

%e1%9e%97%e1%9e%b6%e1%9e%96-%e1%9e%87%e1%9f%84%e1%9e%82%e1%9e%87%e1%9f%90%e1%9e%99%e1%9e%9a%e1%9e%94%e1%9e%9f%e1%9f%8b-%e1%9e%99%e1%9f%81%e1%9e%b8%e1%9e%84

ការ​​លះប​ង់​និង​ការ​ខិត​ខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​គណៈកម្មការ​ទ្រទ្រង់​សាលា​រៀន​កំពុងធ្វើ​ឱ្យ​កុមារ​ក្នុង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ​និង​រតនគិរីទទួល​បាន​ឱកាស​ល្អ​ប្រសើរ​សម្រាប់ការ​អប់រំ​របស់​ពួក​គេ​។ ​សូម​មើល​រឿង​មួយ​ចំនួន​ស្តី​ពី​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​ពួក​គេ​។

 
1.គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនធ្វើជាស្ពានរវាងសាលារៀននិងសមាគមន៏
2.ការគាំទ្រពីគ្រូបង្គោលរបស់រដ្ឋាភិបាលនាំឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរច្រើននៅក្នុងការគ្រប់គ្រងសាលារៀនក្នុងខេត្ដមណ្ឌលគីរី
3.ដំណើរការល្អប្រសើររបស់គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀននាំឲ្យអត្រាការបោះបង់ការសិក្សាមានការធ្លាក់ចុះ
4.គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀននាំមកនូវទឹកប្រើប្រាស់ដល់សាលារៀនមូលដ្ឋាន
5.សហគមន៍ដាក់ដាំក្នុងខេត្តមណ្ឌលគីរី យកការអប់រំជាជំរឿងសំខាន់
6.ការតាមដានអវត្ដមានគ្រូបង្រៀននាំឲ្យមានការកែលម្អដល់វត្ដមានសិស្សនិងឱកាសអប់រំល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកគេ
7.គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនរៃអង្គាសប្រាក់កែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាលារៀន និងជាគំរូសម្រាប់ស្រ្តីផ្សេងទៀត
8.ការបង្កើនសមត្ថភាពរបស់គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀននាំឲ្យអត្រាពិតនៃការសិក្សាកើនឡើងកាន់តែខ្ពស់
%e1%9e%97%e1%9e%b6%e1%9e%96-%e1%9e%87%e1%9f%84%e1%9e%82%e1%9e%87%e1%9f%90%e1%9e%99%e1%9e%9a%e1%9e%94%e1%9e%9f%e1%9f%8b-%e1%9e%99%e1%9f%81%e1%9e%b8%e1%9e%84

នៅពេលសហគមន៍មានភាពជាម្ចាស់លើសាលារៀនរបស់ពួកគេ ពេលនោះសាលារៀនទាំងនោះនឹងមានផលវិជ្ជមាន។ ការងាររបស់គណៈកម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀនបានចូលរួមចំណែកដល់ការកើនឡើងនូវអត្រាពិតនៃការសិក្សា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាលារៀនមានភាពល្អប្រសើរ និងអត្រាបោះបង់ការសិក្សាមានការធ្លាក់ចុះ។

បន្ទាប់ពីការបណ្ដុំបណ្ដាល
គណ:កម្មការទ្រទ្រង់សាលារៀន សាលាបឋមសិក្សាបានរាយការណ៏ថា ៖

increased
ការចុះឈ្មោះរៀនក្នុង

កម្រិតអប់រំបឋមសិក្សា
មានការកើនឡើង
improved
ការគ្រប់គ្រងសាលារៀន
បឋមសិក្សាមានការកែ
សម្អ

decreased
អត្រាបោះបង់ការសិ
ក្សា
មានការធ្លាក់ចុះ

 

ការកើនឡើងនូវសមត្ថភាពរបស់គណ:កម្មការសាលាបឋមសិក្សាបានជះ ឥទ្ធិ
ពល​​វិជ្ជមានដល់ ៖

stundent
សិក្សាចំនួ

48,791

women_girls
ស្រ្តី និងកុមារីចំនួន

23,273 នាក់

ethnic_minority_students

សិស្សជនជាតិភាតិចចំនួន

38,273

schools
សាលារៀនចំនួន

291 សាលា

care-logo-support        unicef-support

 

 

european-union-support               sweden-support              moey-support

about-us-kh

គម្រោង​អភិបាល​កិច្ច​សាលា​រៀន​ត្រូវ​បាន​គាំ​ទ្រ​ដោយ​មូល​និធិ​ភាព​ជា​ដៃ​គូ​សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​។

about-us-kh

អង្គការឃែរបាននិងកំពុងធ្វើការជាមួយសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចនានានៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។

Australian-AID-Identifier-white-redអង្គការឃែរបានចាប់ផ្តើមអនុវត្តកម្មវិធីអប់រំពហុភាសាក្នុងខេត្តភូមិភាគឦសាន្តនៃប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងឆ្នាំ ២០០២។ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ​កន្លងមកនេះ កម្មវិធីអប់រំពហុភាសាបានអភិវឌ្ឍឡើង ក្នុងទិសដៅផ្តល់ការគាំទ្រដល់ការអប់រំកម្រិតមត្តេយ្យសិក្សារហូតដល់ការអបរំកម្រិតមធ្យមសិក្សា ដោយផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសលើក្មេងស្រី។

ការងារនេះអាចដំណើរការទៅបាន ដោយអាស្រ័យលើការគាំទ្រដោយក្តីសប្បុរសពីរដ្ឋាភិបាលអូស្រ្តាលី និងម្ចាស់ជំនួយឯកជនជាច្រើនទៀត។

 

 

ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការងាររបស់អង្គការឃែរក្នុងប្រទេសកម្ពុជា